«Το πορτοκάλι με την περόνη»

Ομάδα Καλλιτεχνών “Ούγκα Κλάρα”

 

Πριν τρία χρόνια (Συνδιάσκεψη 2003) είχαμε τη ευκαιρία να δούμε δείγματα από ένα «έργο σε εξέλιξη» βασισμένο στα προσωπικά βιώματα μιας ομάδας νέων προσφύγων του Παπάφειου Ορφανοτροφείου Θεσσαλονίκης. Η αρχική ιδέα ολοκληρώθηκε, η ομάδα πλαισιώθηκε και από ηθοποιούς και τώρα παρουσιάζεται στην τελική της μορφή. Μέχρι βέβαια οι δαιμόνιοι Ούγκα Κλάρα να την ξανα-τροποποιήσουν. Κάτι, άλλωστε, που κάνουν κάθε φορά που παίζουν!

 

 

 

 

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ

 

Η Ομάδα Καλλιτεχνών “Ούγκα Κλάρα” είναι μια νέα θεατρική ομάδα που ειδικεύεται στις τεχνικές του σωματικού θεάτρου και του θεάτρου των εικόνων. Η δουλειά της ομάδας απευθύνεται κυρίως σε εφήβους και νέους, χωρίς όμως να αποκλείει αυτούς που απλά αισθάνονται νέοι. Αφορμή για τη δημιουργία της ομάδας στάθηκε η συνεργασία του σκηνοθέτη Δημήτρη Σακατζή με το Παπάφειο 'Ιδρυμα  Θεσσαλονίκης, στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων της εθελοντικής ομάδας «Σαΐτα» της «Άρσης». Στόχος της συνεργασίας αυτής ήταν η προετοιμασία μιας παράστασης βασισμένης στην έκφραση των κοινωνικών και προσωπικών προβληματισμών των μελών της ομάδας του Παπαφείου, που ανήκουν σε διαφορετικές εθνότητες.

            Ένα σημαντικό κομμάτι της θεατρικής ομάδας που δημιουργήθηκε στο Παπάφειο, ήταν έφηβοι από χώρες (Ιράκ, Αφγανιστάν, Αλβανία, Ρωσία κ.α) που επλήγησαν από πολέμους και κοινωνικές αναταράξεις. Το αποτέλεσμα ήταν ότι το κοινό μοτίβο στους αυτοσχεδιασμούς και τα θεατρικά παιχνίδια της ομάδας είναι ο πόλεμος. Η εμπειρία του πολέμου, όμως, βιωμένη μέσα από τα μάτια των εφήβων. Μια ματιά που έκρυβε απορίες, χαρά, λύπη, χιούμορ και χαρακτηρίζεται από ένα έντονο στοιχείο σουρεαλισμού που μόνο οι έφηβοι έχουν.

            Η πληθώρα των γλωσσών που ακούγονταν μέσα στην ομάδα, δημιουργούσε ένα έντονο πρόβλημα επικοινωνίας που ξεπεράστηκε μέσα από ασκήσεις σωματικής έκφρασης, παντομίμας, χορού και ζωντανής μουσικής. Επόμενο ήταν η παράσταση να αγκαλιάσει όλες τις τεχνικές εκείνες που στο θέατρο ονομάζουμε “Θέατρο του Σώματος” ή “Σωματικό Θέατρο” σε αντιπαράθεση προς τις παραστάσεις εκείνες που βασίζονται κυρίως στο λόγο.

            Η παράσταση πρωτοπαίχτηκε στο Δημοτικό Θέατρο «Άνετον» του Δήμου Θεσσαλονίκης (Ιούνιος 2002). Στη συνέχεια παρουσιάστηκε στα πλαίσια της Διεθνούς Συνδιάσκεψης για το Θέατρο στην Εκπαίδευση που διοργάνωσε το Πανελλήνιο Δίκτυο Εκπαιδευτικών για το Θέατρο στην Εκπαίδευση στο Θέατρο Προσκήνιο (Ιανουάριος 2003) στην Αθήνα και στο ανοιχτό θέατρο Πολύχνης υπό την αιγίδα του Δήμου Πολύχνης, ενώ τον Ιούνιο του 2003 παρουσιάστηκε σε μαθητές δημοτικών σχολείων στο Δημοτικό Θέατρο Δήμου Ευόσμου. Τέλος, τον Οκτώβριο του 2003 η παράσταση συμμετείχε στις εκδηλώσεις για το Νεανικό Θέατρο στα Βαλκάνια με τίτλο «Αυλαία άνοιξε», που οργάνωσε ο Οργανισμός Προβολής Ελληνικού Πολιτισμού στο Δημοτικό Θέατρο «Μελίνα Μερκούρη» του Δήμου Καλαμαριάς.

            Τον Αύγουστο του 2004, ο Δημήτρης Σακατζής, σε συνεργασία με την Άρσις (κοινωνική οργάνωση υποστήριξης νέων), και κατόπιν προτροπής εκπαιδευτικών και κοινωνικών φορέων, αποφάσισε να δημιουργήσει μια νέα ομάδα αποτελούμενη από επαγγελματίες ηθοποιούς και κάποια από τα παιδιά του θεατρικού του Παπάφειου Ιδρύματος. Ο σκοπός της ομάδας ήταν να ξαναδουλέψει σε νέα βάση την αρχική παράσταση και να την παρουσιάσει στα σχολεία της Θεσσαλονίκης και της ευρύτερης περιφέρειας

            Η συνεργασία αυτή γέννησε το “Πορτοκάλι με την Περόνη”. Η συγκεκριμένη παράσταση είναι αποτέλεσμα μιας ερευνητικής διαδικασίας, της οποίας το βασικό χαρακτηριστικό είναι η ομαδική εργασία και η οποία προτείνει νέες και δυναμικές μορφές καλλιτεχνικής έκφρασης και επικοινωνίας.

 

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

 

 

Έχοντας ως κινητήριο μοχλό το γέλιο, το χιούμορ, το σώμα, το ρυθμό, τα ακροβατικά και την αυτοσχεδιαστική μουσική, η παράσταση αποτελεί μια νέα πρόταση για την καλλιτεχνική έκφραση και επικοινωνία.

 

Μια καυστική, αντιπολεμική κωμωδία βασισμένη στις τεχνικές του σωματικού θεάτρου, «με τα πόδια στο κεφάλι και τη γλώσσα έξω». Μέσα από τον κλαυσίγελο, παρακολουθούμε την πορεία μιας ομάδας νέων από τη γέννα έως την ενηλικίωση. Μοιραζόμαστε μαζί τους τη χαρά, τις ανησυχίες, τη μετάβαση στον κόσμο των ενηλίκων μέσα από το παιχνίδι, τον πόλεμο, τον έρωτα, την ελπίδα.

 

Η παράσταση παρουσιάζεται σε συνεργασία με την «Άρσις» (Kοινωνική οργάνωση υποστήριξης νέων), το Παπάφειο Κέντρο Παιδικής Μέριμνας Αρρένων, το Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση, τον Πανελλήνιο Επιστημονικό Σύλλογο Θεατρολόγων και βρίσκεται υπό την αιγίδα της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ομίλων και Κέντρων για την UNESCO.

 

Η παράσταση ανέβηκε για το κοινό και τα σχολεία από το Νοέμβριο του 2004 μέχρι τον Απρίλιο του 2005 στο Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς “Μελίνα Μερκούρη” και περιόδευσε σε σχολεία της Βόρειας Ελλάδας (Έδεσσα, Αξιούπολη, Σέρρες, Ασπροβάλτα). Από τον Οκτώβριο του 2005 μέχρι τον Ιανουάριο του 2006, έδωσε 40 παραστάσεις στον Πολυχώρο Τέχνης και Πολιτισμού “Αίγλη” και άνοιξε το φεστιβάλ «Θεατρική Δράση 1» που οργανώθηκε με τη συνεργασία του Πολιτισμικού Οργανισμού του Δήμου Αθηναίων και του Θεάτρου της Άνοιξης.  Ταυτόχρονα συνεχίζει τις παραστάσεις για τα σχολεία.

 

Συντελεστές

Σκηνοθεσία: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΑΚΑΤΖΗΣ

Μουσική επιμέλεια: ΘΑΝΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΗΣ

Χορογραφία: ΕΥΑΝΘΙΑ ΣΩΦΡΟΝΙΔΟΥ

Φωτισμοί: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΟΥΛΙΩΤΗΣ

Οργάνωση παραγωγής: ΔΑΦΝΗ ΜΟΥΣΤΑΚΛΙΔΟΥ, ΔΗΜΗΤΡΑ ΤΣΑΚΟΥ

Εκπαιδευτικό Υλικό: ΤΖΕΝΗ ΚΑΡΑΒΙΤΗ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΑΚΑΤΖΗΣ, ΠΗΝΕΛΟΠΗ ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (εκδόσεις Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση)

 

Παίζουν: Γιώργος Κολοβός, Δημήτρης Κουρέας, Ευάγγελος Μανιτάκης, Παύλος Νετμπάεφ, Δημήτρης Σακατζής, Σωτήρης Ταχτσόγλου.

 

«Η Ούγκα Κλάρα τρέχει στα βουνά και ασκείται σε γήπεδα ποδοσφαίρου με ή χωρίς γρασίδι. Όταν βρίσκεται σε κλειστούς χώρους, προτιμά τα γυμναστήρια πολεμικών τεχνών. Ασκείται στις πτώσεις του Aikido, τραγουδάει και χορεύει δημοτικά τραγούδια και όχι μόνο, τις αρέσουν τα ακροβατικά και τρελαίνεται για ζογκλερικά. Η Ούγκα είναι μια... γελάδα!. Πάνω απ' όλα τις αρέσουν τα πράσινα λιβάδια, το φρέσκο χορταράκι και ο ήλιος να της χαϊδεύει την πλάτη.»