Διεθνές Συμπόσιο
Αρχαίο δράμα: σύγχρονες προσεγγίσεις & εκπαίδευση»

Αθήνα, 26-30 Μαρτίου 2010

Ο Τάσος Αποστολίδης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1947. Σπούδασε μαθηματικά. Σήμερα διευθύνει το δευτεροβάθμιο πρόγραμμα της Αμερικανικής Γεωργικής Σχολής Θεσσαλονίκης. Από το 1972 ως το 1984 συνεργάζεται με εφημερίδες και περιοδικά της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης ως χρονογράφος-ευθυμογράφος. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, γίνεται γνωστός ως σεναριογράφος κόμικς από τις διασκευές των έντεκα κωμωδιών του Αριστοφάνη. Η σειρά αυτή, στα 26 χρόνια κυκλοφορίας της, πούλησε πάνω από 750.000 αντίτυπα. Έξι από τις κωμωδίες μεταφράστηκαν στα αγγλικά, τα γαλλικά και τα γερμανικά. Στις ίδιες γλώσσες μεταφράστηκε και το κόμικς ΤΗΝΕΛΛΑ ΚΑΛΛΙΝΙΚΕ, οι Ολυμπιακοί αγώνες στην αρχαία Ελλάδα. Συνολικά έχουν κυκλοφορήσει 30 κόμικς - άλμπουμ, για παιδιά και ενήλικες, με δικά του σενάρια (Μύθοι του Αισώπου, Οι άθλοι του Βούγδουπου, Χαμένο Φάσμα, Ιφιγένεια, Αντιγόνη κ.ά.). Έχει γράψει μικρά κωμικά θεατρικά μονόπρακτα και κείμενα για stand-up comedy. Τo 1999 ίδρυσε τον «Αιρετικό Θίασο». Έως το 2001 ήταν αποκλειστικός συγγραφέας και σκηνοθέτης των παραστάσεών του. Έχει διδάξει τεχνική γραφής σεναρίου.  Έχει διατελέσει οργανωτής, επιμελητής και σύμβουλος εκθέσεων, φεστιβάλ, εκδηλώσεων σχετικών με σκίτσο, τη γελοιογραφία και τα κόμικς.



Η Διονυσία Ασπρογέρακα γεννήθηκε στην Πάτρα και αποφοίτησε από το Tμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Εργάζεται ως καθηγήτρια φιλόλογος από το 1988. Συμμετείχε σε παραστάσεις της «Εταιρείας Θεάτρου και Τέχνης», θεατρικής ερασιτεχνικής ομάδας της Πάτρας. Ασχολείται ιδιαιτέρως με τη θεατρική διασκευή σύγχρονων νεανικών μυθιστορημάτων και την παρουσίασή τους από μαθητικές θεατρικές ομάδες. Έχει παρακολουθήσει και οργανώσει σεμινάρια θεατρικής παιδείας. Είναι Γενική Γραμματέας του Πανελλήνιου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση και συντονίστρια του Γραφείου Αχαΐας του σωματείου.



Η Μπέττυ Γιαννούλη είναι κοινωνιολόγος, εκπαιδευτικός με σπουδές στην Εγκληματολογία και τα Οικονομικά.  Έχει εργαστεί εθελοντικά στο Κέντρο Κοινωνικής Παρέμβασης των Δήμων Γλυφάδας, Αλίμου, Ελληνικού, Αργυρούπολης, όπου ασχολήθηκε με θέματα πρόληψης στην Κοινότητα. Συμμετείχε επίσης μαζί με επιστημονικούς συνεργάτες του Κέντρου στη σχεδίαση έρευνας για τη διερεύνηση των κοινωνικών αναγκών και προβλημάτων της Κοινότητας. Είναι διορισμένη από το 1989 στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, όπου οργάνωσε θεατρικές ομάδες και εμψύχωσε θεατρικά εργαστήρια με μαθητές. Από το 1998 έχει παρακολουθήσει συστηματικά σεμινάρια και επιμορφωτικούς κύκλους σπουδών για το Θέατρο στην Εκπαίδευση στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, σε διαφορετικές μορφές θεάτρου και διαφορετικές προσεγγίσεις και τεχνικές. Είναι ιδρυτικό μέλος του Πανελληνίου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση και έχει συμβάλει ως υπεύθυνη της επιτροπής προγραμμάτων του στο σχεδιασμό και την υλοποίηση προγραμμάτων που αξιοποιούν το θέατρο στην εκπαίδευση σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο. Η δουλειά της περιλαμβάνει σχεδιασμό, οργάνωση, εμψύχωση σε σεμινάρια, διεθνείς συνδιασκέψεις και εκπαιδευτικά προγράμματα για εκπαιδευτικούς,  παιδιά και νέους. Τα ενδιαφέροντα και οι πρακτικές της εστιάζουν στη θεωρία και την πρακτική του θεάτρου στην εκπαίδευση ως μάθηση και ως πολιτισμική δράση.   Εκπονεί διδακτορική διατριβή στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου στο πεδίο «Θεατρική Τέχνη και Παιδαγωγική Πράξη». Από το 2008 είναι  Πρόεδρος του Πανελλήνιου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση.



Ο Νίκος Γκόβας σπούδασε μαθηματικά, θέατρο και παιδαγωγικά. Έχει συνεργαστεί ως ηθοποιός, μουσικός, σκηνοθέτης και εμψυχωτής νεανικών θεατρικών εργαστηρίων με ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ., πανεπιστήμια και ανεξάρτητες ομάδες στην Ελλάδα, στην Αγγλία, στη Γερμανία και στην Αυστραλία. Το 1994 ίδρυσε στο Λονδίνο το «Theatre Lab Company» (Hellenic Foundation Award 1997) και το 1998 το Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση (πρόεδρος 1998-2008). Έχει διδάξει σε επιμορφωτικά προγράμματα για το θέατρο στην εκπαίδευση (Π.Ε.Κ., πανεπιστήμια, ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. κ.ά.) και έχει τιμηθεί με το διεθνές βραβείο «Grozdanin Kikot» (2002) για τη συμβολή του στην ανάπτυξη του θεάτρου/δράματος στην εκπαίδευση. Είναι υπεύθυνος έκδοσης του περιοδικού Εκπαίδευση & Θέατρο και μέλος της Συντακτικής Επιτροπής του περιοδικού Research in Drama Education: The Journal of Applied Theatre and Performance (RiDE). Εργάζεται στην εκπαίδευση από το 1982 και είναι υπεύθυνος πολιτιστικών θεμάτων στη Δ.Δ.Ε. Ανατ. Αττικής από το 1998. Το 2002 κυκλοφόρησε το βιβλίο του Για ένα νεανικό δημιουργικό θέατρο: ασκήσεις, παιχνίδια, τεχνικές από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο.



Η Αντιγόνη Γύρα είναι αριστούχος απόφοιτος του Laban Centre London, απ' όπου απέσπασε το βραβείο χορογραφίας αποφοίτων. Έχει συνεργαστεί με πλειάδα Ελλήνων σκηνοθετών (Γ. Λαζάνης, Γ. Κακλέας, Ρ. Πατεράκη, Α. Καλογρίδης, Ε. Θεοδώρου, Ν. Διαμαντής, Β. Αναστασίου, Τ. Βασιλείου, Γ. Μαρκοπούλου κ.α). Επί σειρά ετών δίδασκε κίνηση στην Ανώτερη Δραματική Σχολή Αθηνών Γ. Θεοδοσιάδη, στη Σχολή Βεάκη και στη Σχολή Φωτιάδη. Επίσης, έχει διδάξει χορογραφία στην Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης και στο Κέντρο Ντάνκαν. Είναι καλλιτεχνική διευθύντρια της ομάδας ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ χοροθέαμα και του Κινητήρας Studio, artistic residency centre. Έργα της έχουν παρουσιαστεί στην Ελλάδα και το εξωτερικό.



Ο Γιώργος Ζαμπουλάκης γεννήθηκε στην Κολωνία της Γερμανίας το 1966. Φοίτησε στη δραματική σχολή Ε. Χατζίκου (1988-1991) και σπούδασε σκηνοθεσία στο Dramatiska Institute Στοκχόλμης (1995-1996) και στο Akt–Zent Βερολίνου (2003). Από το 1998 ως το 2009 σκηνοθέτησε τις εξής παραστάσεις: Έρημος του Γ. Ζαμπουλάκη, Εθνικό Θέατρο, Αθήνα 1998, Aquarians του Lars Kleberg, Θέατρο Αθηνά, Αθήνα 1998, Ρομπέρτο Τσούκο του Bernard Marie Koltes, Ι.Τ.Ι. Αθήνα 1999,Ο εγωιστής γίγαντας, όπερα του Νίκου Ξανθούλη βασισμένη στο διήγημα του Oscar Wilde, ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Καλαμάτας 1999, Η σπασμένη κούκλα, όπερα του Νίκου Τσότρα βασισμένη στο θεατρικό του Alfonso Sastre, ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Καλαμάτας 2000, Αποσπάσματα από τους Πέρσες του Αισχύλου, Handa Noh Theatre, Λονδίνο 2002,Τρωάδες του Ευριπίδη, Φεστιβάλ Τεχνών του Δήμου Αμαρουσίου 2002, Αντιγόνη του Σοφοκλή, Φεστιβάλ Τεχνών του Δήμου Αμαρουσίου, 2003,Ύμνος στον τελευταίο αθλητή, Ολυμπιακό πρόγραμμα 2004, Looking for Kostjia Act-Zent, Βερολίνο 2005, The night exactly before the forests του B. M. Koltez, Στοκχόλμη, Αθήνα, By The bog of cats της Marina Carr, Εθνικό Θέατρο Ισλανδίας 2005, Βάκχες του Ευριπίδη, Εθνικό Θέατρο Ισλανδίας 2007, Ηρακλής 2 ή Ύδρα του Heiner Müller Σχολή Εθνικού Θεάτρου 2009, Τρωάδες του Ευριπίδη, Δημοτικό Θεατρικό Εργαστήρι Αλεξανδρούπολης 2009, Δαρείος (Υλικό σε εξέλιξη), Κέντρο Αρχαίου Δράματος, Αισχύλεια Ελευσίνα 2009. Από το 1995 έχει διδάξει σε σεμινάρια στην Ελλάδα, στην Ισπανία, στην Αγγλία, στη Σουηδία και αλλού. Μαζί με τον Θάνο Βόβολη είχε την καλλιτεχνική διεύθυνση του πρώτου Εκπαιδευτικού Φεστιβάλ Αθηνών, στο πλαίσιο του Ελληνικού Φεστιβάλ Αθηνών-Επιδαύρου 2006. Είναι καθηγητής στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών. Συνεργάζεται στην υλοποίηση εκπαιδευτικών προγραμμάτων που διοργανώνει το Κέντρο Αρχαίου Δράματος. Έχει συγγράψει την τριλογία: Ο Ναός των παλαιών Διαιρέσεων, το πρώτο μέρος της οποίας (Έρημος) ανέβηκε σε σκηνοθεσία του ιδίου στο Εθνικό θέατρο το 1998. Μαζί με τον Θάνο Βόβολη έχει μεταφράσει τα: Dybbuk του Bruce Meyers (από τα αγγλικά στα ελληνικά) και Aquarians του Lars Klebergs (από τα σουηδικά στα ελληνικά). Άλλες Εκδόσεις: The Face and the Μask 2003 Methodika Dramitiska Institute, The Acoustical mask of Greek Tragedy (2007) Didaskalia, http://www.didaskalia.net/issues/vol6no4/vovolis_zamboulakis.html
Contact inform Αυτό το ηλεκτρονικό μήνυμα προστατεύεται από spam bots, θα πρέπει να έχετε ενεργοποιημένη τη Javascript για να το δείτε



Η Μαρία Ζαννέτου-Παπακώστα είναι πτυχιούχος της Παιδαγωγικής Ακαδημίας Κύπρου και κάτοχος του Postgraduate Diploma, MA και διδακτορικού διπλώματος στο Δράμα στην Εκπαίδευση από το University of Central England της Μεγάλης Βρετανίας. Μέσα από τη διδακτορική της διατριβή, έχει συστηματοποιήσει ολόκληρη τη δουλειά της πρωτοπόρου του Δράματος στην Εκπαίδευση Dorothy Heathcote. Από την έρευνά της αυτή έχει προκύψει ένα δομημένο σύστημα διδασκαλίας και μάθησης, η Αναδυόμενη Μάθηση μέσω του Δράματος, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί από οποιοδήποτε εκπαιδευτικό που θα ήθελε να το θέσει σε εφαρμογή στην εκπαιδευτική πράξη. Είναι διευθύντρια σχολείου Δημοτικής Εκπαίδευσης και ανήκει στο διδακτικό ερευνητικό προσωπικό στο τμήμα Προδημοτικής Εκπαίδευσης στο Frederick Institute of Technology στα γνωστικά αντικείμενα του Δημιουργικού Δράματος και του Κουκλοθεάτρου στην Εκπαίδευση. Έχει οργανώσει και διδάξει σε πλήθος σεμιναρίων και βιωματικών εργαστηρίων και έχει δώσει διαλέξεις σε εκπαιδευτικούς με θέμα το Δράμα στην Εκπαίδευση, στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο Κύπρου. Επίσης, έχει διδάξει σε σεμινάρια για μεταπτυχιακούς φοιτητές του εξωτερικού στο University of Central England (PGCert/PGDip/MA in Drama in Education). Έχει συμμετάσχει σε πολλά συνέδρια και σεμινάρια στην Κύπρο και στο εξωτερικό, καθώς επίσης και σε ευρωπαϊκά προγράμματα. Έχει σκηνοθετήσει πολλές σχολικές θεατρικές παραστάσεις, ανάμεσα στις οποίες και την παράσταση Στους Αιθέρες της Ποίησης, στην οποία έλαβαν μέρος και τα διακόσια πέντε παιδιά του σχολείου.



H Erika Fischer-Lichte (Professor honoris causa) γεννήθηκε στο Αμβούργο το 1943. Εργάζεται ως καθηγήτρια Θεατρικών Σπουδών στο Freie Universität του Βερολίνου. Από το 1995 έως το 1999 διετέλεσε πρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Θεατρικής Έρευνας (International Federation for Theatre Research). Είναι μέλος της Academia Europaea, της Ακαδημίας Επιστημών του Göttingen και της Ακαδημίας Επιστημών Berlin-Brandenburg. Είναι επίσης πρόεδρος του Institute for Advanced Studies για τη Συνύπαρξη Πολιτισμών σε Παράσταση (Interweaving Cultures in Performance). Έχει δημοσιεύσει πληθώρα μελετών στους τομείς της Αισθητικής, της Θεωρίας της Λογοτεχνίας, των Τεχνών και του Θεάτρου, κυρίως για θέματα σημειωτικής και παραστατικότητας, ιστορίας του θεάτρου και σύγχρονου θεάτρου. Στις μελέτες της συγκαταλέγονται τα βιβλία Global Ibsen. Performing Multiple Modernities (υπό έκδοση, 2010), The Transformative Power of Performance: A New Aesthetics (2008, στα γερμανικά 2004), Theatre, Sacrifice, Ritual. Exploring Forms of Political Theatre (2005), History of European Drama and Theatre (2002, στα γερμανικά 1990), The Show and the Gaze of Theatre: A European Perspective (1997), The Semiotics of Theatre (1992, στα γερμανικά 1983), The Dramatic Touch of Difference: Theatre, Own and Foreign (1990).



Ο Hansgünther Heyme γεννήθηκε το 1935 και πέρασε τα παιδικά του χρόνια στο Βερολίνο. Μετά τον πόλεμο μετακόμισε στη Χαϊδελβέργη. Σπούδασε αρχιτεκτονική, κοινωνιολογία και φιλοσοφία και παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής στο Karlsruhe. Στα μέσα της δεκαετίας του 1950 μετακόμισε στο Mannheim. Γοητευμένος από τη δουλειά του διάσημου σκηνοθέτη Erwin Piscator, έγινε βοηθός του και δούλεψε μαζί του στο Παρίσι, το Βερολίνο και το Mannheim (Schiller’s “Die Räuber”, 1957). Ο Heyme ξεκίνησε την καριέρα του ως σκηνοθέτης και ηθοποιός στο Εθνικό Θέατρο (Nationaltheater) Mannheim και στο Heidelberg Theatre (1957–1963). Το 1964 βραβεύτηκε σε εθνικό επίπεδο για την παραγωγή Marat/Sade του Peter Weiss. Το 1965 η προσέγγιση του Γουλιέλμου Τέλλου του Σίλλερ θεωρήθηκε ως εθνικό θεατρικό σκάνδαλο. Τότε, θεωρούνταν πλέον υποστηρικτής του σύγχρονου θεάτρου του σκηνοθέτη στην Ευρώπη. Από το 1968 και για έντεκα χρόνια εργάστηκε ως σκηνοθέτης στο θέατρο της Κολωνίας. Συνεργάστηκε στενά με τον διάσημο Γερμανό φιλόλογο και μεταφραστή Αρχαίων Ελληνικών τραγωδιών Wolfgang Schadewaldt. Ο Heyme έπαιξε τις περισσότερες γερμανικές μεταφράσεις του Schadewaldt για πρώτη φορά. Από το 1979 έως το 1994 εργάστηκε στη Στουτγκάρδη, στο Essen και τη Βρέμη. Οι σημαντικότερες θεατρικές παραγωγές του ήταν βασισμένες σε κείμενα της ελληνικής αρχαιότητας. Από το 1990 έως το 2003 διετέλεσε καλλιτεχνικός διευθυντής και συντονιστής του Φεστιβάλ “Ruhrfestspiele” Recklinghausen, το οποίο πέτυχε να μετατρέψει σε πολύ σημαντικό ευρωπαϊκό φεστιβάλ. Από το 2004 είναι καλλιτεχνικός διευθυντής του Pfalzbau Theatre Ludwigshafen.
Ως θαυμαστής της δουλειάς του Erwin Piscator, ο Heyme ακολουθεί την πολιτική του αντίληψη για το θέατρο. Πέρα από κομματικές-πολιτικές τοποθετήσεις, ο Heyme βλέπει το θέατρο ως έναν από τους ελάχιστους εναπομείναντες κοινωνικούς χώρους, όπου μπορούν να τεθούν για συζήτηση ουτοπικά κοινωνικά μοντέλα. Αντιλαμβάνεται το θέατρο ως «πρόκληση», ως έναν ανοιχτό χώρο πολιτικής συζήτησης, που μας δίνει τη δυνατότητα να πάρουμε θέση.



Η Πολυξένη (Τζένη) Καραβίτη είναι εκπαιδευτικός στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση από το 1990. Σπούδασε Ιστορία και Αρχαιολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και Θέατρο στο City Lit Institute του Λονδίνου και στο University of Essex της Μ. Βρετανίας (Μεταπτυχιακές Σπουδές στη Σύγχρονη Θεατρική Πρακτική). Είναι υποψήφια διδάκτορας στο Royal Holloway University of London με αντικείμενο της έρευνάς της το αρχαίο ελληνικό θέατρο στην εκπαίδευση. Έχει δουλέψει με νεανικές θεατρικές ομάδες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Το 2005 συμμετείχε στην ομάδα συγγραφής του Το Πορτοκάλι με την Περόνη-Θεατρικές ασκήσεις και δημιουργικές δραστηριότητες και το 2007 έγραψε το Young Theatre Voices: Ancient Myths and Contemporary Life. Συνεργάζεται με εκδοτικούς οίκους ως μεταφράστρια. Ιδρυτικό και ενεργό μέλος του Πανελληνίου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση, έχει διατελέσει μέλος του ΔΣ και έχει πάρει μέρος στο σχεδιασμό και τη διοργάνωση πολλών επιμορφωτικών του προγραμμάτων.



Ο Μάριος Κουκουνάρας-Λιάγκης γεννήθηκε στην Κομοτηνή το 1971. Σπούδασε θεολογία στο Α.Π.Θ. και Ελληνική Φιλολογία στο Δ.Π.Θ. Έχει μεταπτυχιακό τίτλο στην Παιδαγωγική από το Τμήμα Θεολογίας του Α.Π.Θ. Είναι διδάκτωρ της Κοινωνιολογίας της Θρησκείας του ίδιου Τμήματος. Έχει παρακολουθήσει επιμορφωτικούς κύκλους σεμιναρίων για το θέατρο στην εκπαίδευση στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έχει εργαστεί ως δημοσιογράφος σε εφημερίδες και ραδιοφωνικούς σταθμούς της Θεσσαλονίκης, της Κομοτηνής, της Κέρκυρας και της Αθήνας. Από το 2003 εργάζεται ως θεολόγος στη δημόσια Β/θμια εκπαίδευση. Υπήρξε εμψυχωτής θεατρικών ομάδων μαθητών και σπουδαστών Ι.Ε.Κ. Το 2006-2007 υλοποίησε με τη θεατροπαιδαγωγική του ομάδα το θεατροπαιδαγωγικό πρόγραμμα Πέντε μουντζουρωμένα απογεύματα, σε σχολεία της Β/θμιας εκπαίδευσης με τη συνεργασία της Γ.Γ.Ν.Γ., του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Κομοτηνής και του Πανελληνίου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση. Έχει παρουσιάσει τόσο το συγκεκριμένο πρόγραμμα όσο και το υπόλοιπο ερευνητικό του έργο με ανακοινώσεις και εισηγήσεις σε επιστημονικά συνέδρια και σε περιοδικά στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Διετέλεσε σύμβουλος του Υπ. Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων την περίοδο 2007-2009.



O Δαμιανός Κωνσταντινίδης είναι απόφοιτος της Φιλοσοφικής Σχολής του Α.Π.Θ. και της Δραματικής Σχολής της Ρούλας Πατεράκη. Εκπόνησε τη διδακτορική του διατριβή στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Paris X - Nanterre. Έχει διδάξει θεατρολογία, σκηνοθεσία και υποκριτική στις Δραματικές Σχολές Γ. Ροντίδη και Κ.Θ.Β.Ε, στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πατρών και στο Τμήμα Θεάτρου του Α.Π.Θ., όπου εξελέγη λέκτορας το 2004 και επίκουρος καθηγητής το 2008. Έχει εργαστεί ως ηθοποιός στην Ελλάδα και στη Γαλλία. Στη Γαλλία σκηνοθέτησε έργα των Λόρκα, Μπύχνερ, Μπέκετ, Ζενέ, Κορνέιγ, Τσέχοφ, Αρμάν Ρομπέν, Πριγκίπισσας Παλατινής. Στην Ελλάδα σκηνοθέτησε για το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Καβάλας, το Κ.Θ.Β.Ε., τις ομάδες Λύκη βυθού, Angelus Novus, 3 L, Πάνδημος Ηώ, Έξω από τα τείχη έργα των Ομήρου, Ευριπίδη, Παπαδιαμάντη, Σινόπουλου, Μποστ, Κ.Σ. Δαμιανού, Μερκενίδου, Ντε Σαντ, Μύλλερ, Φασμπίντερ, Ουάιλντ, Ροντρίγκο Γκαρσία, Μπερμπέροβα, Σαίξπηρ, Γκίζελμαν, Μαίτερλινκ.  Έχει δημοσιεύσει άρθρα, μεταφράσεις καθώς και λογοτεχνικά κείμενα σε διάφορα περιοδικά. Έχει μεταφράσει στα γαλλικά, μαζί με τον Francois Rey, τον Aίαντα και το Φιλοκτήτη του Σοφοκλή (Eθνικό Θέατρο ODEON, Παρίσι, 1992). Πρόσφατα, κυκλοφόρησε η μετάφρασή του μιας δίτομης Ιστορίας Σκηνοθεσίας των Bablet-Jomaron (University Studio Press, Θεσσαλονίκη, 2008-9).



Η Χριστίνα Λαναρά είναι απόφοιτη του Τμήματος Γαλλικής φιλολο γίας του Ε.Κ.Π.Α. Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια ιστορίας της τέχνης, τεχνολογιών στην εκπαίδευση, θεάτρου και μουσειολογίας στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Πανελληνίου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση, διετέλεσε μέλος του διοικητικού συμβουλίου του και έχει συμμετάσχει στη διοργάνωση πολλών επιμορφωτικών δράσεών του. Είναι μέλος της ANRAT (Association Nationale de Recherche et d' Action Théâtrale). Εργάζεται στο 1^ο Γυμνάσιο Αρτέμιδος και στη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Αττικής ως υπεύθυνη του Προγράμματος «Εκπαίδευση & Μουσείο».



Ο Δημήτρης Λιγνάδης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1964. Αριστούχος απόφοιτος της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου (1985). Στη συνέχεια παρέμεινε για περίπου μία 10ετία στο Εθνικό Θέατρο, ερμηνεύοντας βασικούς ρόλους στις χειμερινές και καλοκαιρινές παραγωγές, συνεργαζόμενος με κορυφαίους ηθοποιούς και σκηνοθέτες. Ακολούθως συνεργάστηκε με ιδιωτικούς θιάσους του ελευθέρου θεάτρου καθώς και με πιο πρωτοποριακά-πειραματικά σχήματα (Θέατρο του Νότου κτλ.). Από το 2001 εργάζεται και ως σκηνοθέτης σε ιδιωτικούς θιάσους και στο Εθνικό Θέατρο. Ενδεικτικά αναφέρονται: Ο συλλέκτης, Πέτρες στις τσέπες του, Όσκαρ, (Θέατρο Ιλίσια-Βολανάκης, 2003-2004 και 2004-2005. Απέσπασε 3 βραβεία θεάτρου), Ορέστεια, Βιομαγεία, Δόκτωρ Φάουστους (Εθνικό Θέατρο). Στο μικρό θέατρο της αρχαίας Επιδαύρου, έχει σκηνοθετήσει τις παραστάσεις: Έξοδος (2005, με τελειοφοίτους μαθητές της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου, πάνω στο κείμενο Βάτραχοι του Αριστοφάνη) και Έρως Θηλυκρατής (2006, με την Αντιγόνη Βαλάκου σε σύνθεση γυναικείων ρόλων από αρχαίες τραγωδίες). Το καλοκαίρι του 2007 συνεργάστηκε με το Φεστιβάλ Αθηνών στην ενότητα Χορικότητα ανεβάζοντας το έργο 13 αντικείμενα του W. Barker. Την περίοδο 2007-2008 συμμετείχε στις παραστάσεις Ο έμπορος του Λας Βέγκας σε σκηνοθεσία Μarc von Henning, και Ο Πρίγκιπας του Χόμπουργκ σε σκηνοθεσία Λευτέρη Βογιατζή. Το καλοκαίρι διασκεύασε, σκηνοθέτησε και συμμετείχε στην παράσταση Βάτρα-Χ του Αριστοφάνη στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου. Τη θεατρική περίοδο 2008-2009 σκηνοθέτησε για τη Νέα Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου το έργο Η καλή οικογένεια του Γιόακιμ Πίρινεν, ενώ τη θεατρική περίοδο 2009-2010, στο πλαίσιο της συνεργασίας του με το θεατρικό οργανισμό Theseum Ensemble, δημιούργησε, σκηνοθέτησε και συμμετέχει στην παράσταση Συμπόσιο (ΕΝΑ) (Περί Έρωτος). Είναι αναπληρωτής διευθυντής στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, στην οποία επίσης διδάσκει. Διετέλεσε για πολλά χρόνια υπεύθυνος του θεατρικού ομίλου στα Αρσάκεια Σχολεία και στο Κολλέγιο Ψυχικού. Έχει εργαστεί στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση (Αίθουσα του Θρόνου, Ο Ιούδας φιλούσε υπέροχα κ.ά.). Δίδαξε ως καθηγητής στο Τμήμα Θεάτρου του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, στο Ναύπλιο.



Η Ματίνα Λυσικάτου είναι θεατρολόγος, απόφοιτος του τμήματος Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών του Α.Π.Θ., με μεταπτυχιακές σπουδές στην Πολιτιστική Διαχείριση στο Πανεπιστήμιο Greenwich του Λονδίνου. Έχει εργαστεί στο χώρο του θεάτρου σε θέματα οργάνωσης και διαχείρισης, αλλά και στη δημόσια εκπαίδευση. Σήμερα εργάζεται στην Εκπαιδευτική Τηλεόραση.



Η Μαργαρίτα Μάντακα αποφοίτησε από την Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης. Από το 1986 έως το 1989 έζησε και σπούδασε στη Νέα Υόρκη στα στούντιο M.Cunningham και E.Hawkins, και παρακολούθησε εντατικά μαθήματα αυτοσχεδιασμού, butoh, αφρικάνικων χορών, tai chi  και φωνητικής. Συνεργάστηκε ως χορεύτρια-performer με το "La MaMa", "Bread&Puppet" (D.R.Circus, '88, '89), "IsadoraDuncanF.co", MaureenFleming, "ManhongKang", "Ανάλια", "Ασώματες Δυνάμεις", "Μικρό Χορευτικό Θέατρο" κ.ά. Παρουσίασε σόλο χορογραφίες της στην Ελλάδα, στη Γαλλία και στην Biennale '87 της Βαρκελώνης σε συνεργασία με την «Ομάδα Εδάφους». Έπαιξε στον Ηνίοχο του Α. Δαμιανού και ήταν υπεύθυνη της κινησιολογικής επιμέλειας της ταινίας. Χορογράφησε και επιμελήθηκε την κίνηση για παραγωγές των Κ.Θ.Β.Ε., Όπερα Δωματίου Θεσσαλονίκης, Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, Ομάδα Persona (συνεργασία με το θέατρο "La MaMa"), ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Σερρών, Β. Αιγαίου κ.ά. Ίδρυσε το Κέντρο Τεχνών «ΕΥΑΝΕΜΟΣ» με καλλιτεχνικές και εκπαιδευτικές δραστηριότητες Θεσσαλονίκη και Αθήνα. Τα τελευταία 21 χρόνια διδάσκει κίνηση-χορό-μορφοκινητική αγωγή σε σεμινάρια-μαθήματα ανά την Ελλάδα. Δίδαξε στο Χοροθέατρο Θεσσαλονίκης, στη Δραματική Σχολή Κ.Θ.Β.Ε., στο τμήμα Θεάτρου Α.Π.Φ., στο Κέντρο Έρευνας και Εφαρμογών του Αρχαίου Ελληνικού Δράματος-Δεσμοί, Σύλλογο C. ORFF, στα εκπαιδευτικά προγράμματα του Πανελληνίου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση, κ.ά.



Ο Πλάτων Μαυρομούστακος γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου το 1959. Είναι απόφοιτος της Σχολής Μωραΐτη (1976) και πτυχιούχος  της Νομικής Σχολής του  Πανεπιστήμιο Αθηνών (1981). Συνέχισε τις σπουδές του στο Institut d' Études Théâtrales του Πανεπιστημίου της Νέας Σορβόννης (DEA-1982), όπου εκπόνησε τη διδακτορική του διατριβή με θέμα Θεατρικός χώρος - σκηνικός χώρος στο σύγχρονο Νεοελληνικό Θέατρο, με επιβλέποντα καθηγητή τον Bernard Dort (Paris III) και το Στάθη Δαμιανάκο (CNRS) (1987). Από το 1991 διδάσκει στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών όπου και υπηρετεί μέχρι σήμερα στη βαθμίδα του Καθηγητή. Έχει διευθύνει έρευνες πάνω σε διάφορα θέματα της ιστορίας του ελληνικού θεάτρου με ιδιαίτερη έμφαση στα ζητήματα της σύγχρονης ελληνικής δραματουργίας και σκηνικής πρακτικής, πρόσληψης του ιταλικού μελοδράματος και ιστορίας του θεάτρου στα Επτάνησα (με επικέντρωση στη θεατρική δραστηριότητα της Κέρκυρας) και μελέτης των παραστάσεων του αρχαίου δράματος κατά την νεότερη εποχή (από τον 16ο έως τον 20ο αιώνα). Γύρω στα 150 άρθρα και δοκίμιά του, έχουν δημοσιευθεί σε περιοδικά, εφημερίδες και θεατρικά προγράμματα για διάφορα ζητήματα του ελληνικού και ευρωπαϊκού θεάτρου. Είναι διευθυντής έρευνας της παραστασιογραφίας αρχαίου ελληνικού δράματος της σειράς «Αρχαίο Ελληνικό Θέατρο» των εκδόσεων Επικαιρότητα που περιλαμβάνει τα Άπαντα των τραγικών και κωμικών ποιητών. Επίσης, διευθυντής της έκδοσης των Απάντων του Μολιέρου από τις ίδιες εκδόσεις και της σειράς «Σκηνική Πράξη» των εκδόσεων Καστανιώτη. Είναι συνιδρυτής του Ευρωπαϊκού Δικτύου Έρευνας και Τεκμηρίωσης Παραστάσεων Αρχαίου Ελληνικού Δράματος όπου συμμετέχουν ακαδημαϊκοί από 18 ευρωπαϊκές χώρες και 32 εκπαιδευτικά και ερευνητικά ιδρύματα. Με δική του επιμέλεια κυκλοφόρησε το 1998 η τρίγλωσση έκδοση Παραστάσεις του Αρχαίου Ελληνικού Δράματος στην Ευρώπη κατά τους νεότερους χρόνους με τη συνεργασία μελών του παραπάνω δικτύου. Έχει προσκληθεί από Πανεπιστήμια της Ευρώπης, της Αμερικής και της Αυστραλίας, όπου έδωσε διαλέξεις ως επισκέπτης καθηγητής. Από το Σεπτέμβριο του 1997 έως τον Ιούλιο 1999 διατηρούσε την δεκαπενθήμερη στήλη «Αντί Κριτικής» στην εφημερίδα Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία. Έχει συνεργαστεί ως θεατρολόγος με το Θεατρικό Μουσείο καθώς και πολλά αθηναϊκά και Δημοτικά Περιφερειακά Θέατρα και έχει διατελέσει μέλος πολλών επιτροπών του Υπουργείου Πολιτισμού και Διοικητικών Συμβουλίων περιφερειακών και κρατικών πολιτιστικών φορέων.



Η Νατάσα Μερκούρη είναι απόφοιτη του Τμήματος Ελληνικής Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Ε.Κ.Π.Α., με ειδίκευση στην Κλασική Φιλολογία. Εκπονεί τη διδακτορική της διατριβή στο ίδιο Τμήμα. Στο πλαίσιο των μεταπτυχιακών της σπουδών, παρακολούθησε σειρά μαθημάτων στο Πανεπιστήμιο της Γλασκόβης με το πρόγραμμα ERASMUS. Έχει συμμετάσχει ως εισηγήτρια και ως σύνεδρος σε συνέδρια κλασικής φιλολογίας στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια αρχαίου δράματος, θεωρίας της λογοτεχνίας, ιστορίας τέχνης, τεχνολογιών στην εκπαίδευση, θεάτρου στην εκπαίδευση και επιμέλειας κειμένων. Εργασίες της έχουν δημοσιευτεί σε επιστημονικά περιοδικά και πρακτικά συνεδρίων. Έχει διατελέσει μέλος του διοικητικού συμβουλίου και γενική γραμματέας του Πανελληνίου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση από την ίδρυσή του έως το 2008, υπήρξε μέλος της συντακτικής επιτροπής του περιοδικού εκπαίδευση & θέατρο από το 2004 έως το 2006, έχει συνεργαστεί στην επιμέλεια των εκδόσεων του σωματείου και έχει συμμετάσχει στη διοργάνωση πολλών επιμορφωτικών δράσεών του. Εργάζεται ως φιλόλογος στην ιδιωτική εκπαίδευση από το 1996 και παράλληλα ασχολείται με πολιτιστικά προγράμματα θεατρικής παιδείας.



Ο Michael Meschke, καλλιτέχνης, σκηνοθέτης, καθηγητής της θεατρικής τέχνης, θεωρείται ο «μαριονετίστας του 20^ου αιώνα». Διεύθυνε το τμήμα κουκλοθεάτρου Dramatiska Institute της Στοκχόλμης, είναι μέλος της Σουηδικής Θεατρικής Aκαδημίας και η ψυχή του Marionetteatern της Σουηδίας. Στο ρεπερτόριό του περιλαμβάνονται έργα κλασικών, όπως οι Έλληνες τραγικοί ποιητές, ο Όμηρος, ο Δάντης, ο Σαίξπηρ, ο Γκαίτε, έργα νεότερων συγγραφέων, όπως ο Αλφρέντ Ζαρύ, ο Μπέρτολντ Μπρεχτ, ο Μπορίς Βιαν, καθώς και έργα από λαϊκές παραδόσεις. Δουλειές του καλλιτέχνη που έχουμε δει στην Eλλάδα είναι η Aντιγόνη στο Λυκαβηττό το 1978, ο Κύκλος του Oιδίποδα το 1980 και η παράσταση του ταϊλανδέζικου έπους το 1984. Το 1985 ίδρυσε το Διεθνές Φεστιβάλ Mαριονέτας της Ύδρας. Στο Διεθνές Φεστιβάλ Μαριονέτας στη Σαρλεβίλ-Μεζιέρ το 2009  τιμήθηκε από το Διεθνές κέντρο Μαριονέτας για το σύνολο της καλλιτεχνικής του προσφοράς. Bιβλία και άρθρα του έχουν δημοσιευτεί στα αγγλικά, στα γαλλικά, στα γερμανικά και στα σουηδικά. Στα ελληνικά κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Γκούντενμπεργκ τα βιβλία Το θέατρο στα ακροδάκτυλα (2004), Τρεις ελληνικοί μύθοι (2007) και  Πρόσωπα / Visages (2009).  www.michaelmeschke.com




Η Δάφνη Μουστακλίδου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1973. Απόφοιτος του Τμήματος Αγγλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Α.Π.Θ. Για το χρονικό διάστημα 1993-2000 υπήρξε ενεργό μέλος της θεατρικής ομάδας του Τμήματος “Bald Theatre”. Έλαβε μέρος σε 15 περίπου παραστάσεις και δρώμενα κυρίως στην οργάνωση παραγωγής και διεύθυνση σκηνής, στο σχεδιασμό φώτων και στο χειρισμό κονσόλας φώτων, ενώ παράλληλα συνεργαζόταν και με άλλες – φοιτητικές και μη – ομάδες στην παρουσίαση διαφόρων παραστάσεων. Για τη χρονική περίοδο Οκτωβρίου 2000 – Μαΐου 2002 εργάστηκε στο γραφείο παραγωγής του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος. Το Μάιο 2003 συμμετείχε στην οργανωτική επιτροπή του διεθνούς συνεδρίου «Το Σώμα ως Κείμενο: Πολιτισμικές, Θεωρητικές και Πρακτικές Προσεγγίσεις στην Τρίτη Χιλιετία», που διοργάνωσε το Τμήμα Αγγλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Α.Π.Θ. Από το Σεπτέμβριο του 2003 εργάζεται για ευρωπαϊκά προγράμματα στο Τμήμα Αγγλικής, όπως επίσης και στο Γραφείο Σπουδών του ίδιου Τμήματος. Για το διάστημα 2003-2006 εργάστηκε στην οργάνωση των εκδηλώσεων της Φοιτητικής Εβδομάδας του Α.Π.Θ. Από το 2004 συνεργάζεται σε μόνιμη βάση με την Ομάδα Καλλιτεχνών Ούγκα Κλάρα ως υπεύθυνη οργάνωσης παραγωγής και υπεύθυνη επικοινωνίας, ενώ παράλληλα συνέχισε τη συνεργασία της με θεατρικές ομάδες ως υπεύθυνη επικοινωνίας. Από το 2008 άνοιξε μαζί με τον Γιάννη Γκουντάρα το Γραφείο Οργάνωσης Παραγωγής και Επικοινωνίας Art Minds, με έδρα τη Θεσσαλονίκη, στο οποίο εργάζεται ως υπεύθυνη επικοινωνίας για πολλές θεατρικές ομάδες της Θεσσαλονίκης. Από το 2007, είναι υπεύθυνη ύλης της συντακτικής ομάδας του virtual city guide, Thessaloniki360.com. Είναι μέλος του Πανελλήνιου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση από το 2004.



Η Αναστασία Μπακογιάννη είναι διδάκτορας Κλασικής Φιλολογίας του University of London. Εργάζεται ως μετα-διδακτορική ερευνήτρια στο Open University, στο ερευνητικό πρόγραμμα Πρόσληψη των κλασικών κειμένων. Οργανώνει σεμινάρια για μεταπτυχιακούς φοιτητές και παράλληλα διεξάγει έρευνα σε θέματα Κλασικής Φιλολογίας και δημοφιλούς κουλτούρας (popular culture). Το άρθρο της «Φωνές της αντίστασης: Οι Τρωάδες του Μιχάλη Κακογιάννη (1971)», βασισμένο στην αρχική της έρευνα, δημοσιεύθηκε πρόσφατα από το επιστημονικό περιοδικό του Ινστιτούτου Κλασικών Σπουδών (Institute of Classical Studies, 2009). Στο Ινστιτούτο διετέλεσε επίσης ερευνήτρια. Το 2008 δημοσίευσε άρθρο με τίτλο «Τέλος τραγικό, όλα καλά: η Αντιγόνη του Γιώργου Τζαβέλλα και η Ηλέκτρα του Μιχάλη Κακογιάννη». Αυτή την περίοδο γράφει μια μονογραφία και επιμελείται δίτομη συλλογή άρθρων με τίτλο Διάλογοι με το παρελθόν. Στα επιστημονικά της ενδιαφέροντα περιλαμβάνονται το αρχαίο δράμα και η πρόσληψή του, και ιδιαίτερα οι νεοελληνικές μεταφορές του, και οι γυναίκες στην αρχαιότητα και στην κλασική μυθολογία.



Ο Γιώργος Π. Μπινιάρης γεννήθηκε στην Αρχαία Κόρινθο. Θέατρο σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Λαϊκού Πειραματικού Θεάτρου και στην Κινηματογραφική Σχολή Ε. Χατζίκου. Ως ηθοποιός συνεργάστηκε με το Λαϊκό Πειραματικό Θέατρο του Λεωνίδα Τριβιζά, το Χοροθέατρο Ροές, το Θέατρο Σφενδόνη, και το Απλό Θέατρο. Ως σκηνοθέτης συνεργάστηκε με τα Δημοτικά Θέατρα Λουτρακίου, Καστοριάς και Ναυπλίου και με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Βορείου Αιγαίου, με έδρα τη Χίο. Σκηνοθέτησε τα έργα: Ερωτόκριτος του Β. Κορνάρου, Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας του Σαίξπηρ, Ο ματωμένος γάμος του Φ. Γκ. Λόρκα, Τα ρόδα της αυγής του Αλέξ. Παπαδιαμάντη, Των ερώτων τα θαύματα, θεατρική σύνθεση, Ο Φιάκας του Δ. Μισιτζή, Η σονάτα του σεληνόφωτος του Γ. Ρίτσου κ.α. Ως εμψυχωτής και δάσκαλος θεάτρου συνεργάστηκε με καλλιτεχνικούς και εκπαιδευτικούς οργανισμούς όπως η Δραματική Σχολή Μορφές-Εμπρός, το Μουσείο Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, το Ελληνικό Παιδικό Μουσείο, η Κουμαντάρειος Πινακοθήκη Σπάρτης, το Παιδαγωγικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών και το Τμήμα Κλασικών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Λετονίας στη Ρίγα. Είναι μέλος του Πανελλήνιου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση και διδάσκει στα εκπαιδευτικά του προγράμματα. Ίδρυσε την καλλιτεχνική εταιρεία "Μυθολογία" για το θέατρο, το μύθο και τον ποιητικό λόγο (1994-1998). Είναι ιδρυτικό μέλος της θεατρικής εταιρείας "Αντίλαλοι", με πρώτη παραγωγή Σοφοκλέους Αντιγόνη, παράσταση βασισμένη στην αρχαία μετρική (2007-2008).



Η Helen Nicholson διδάσκει στο Royal Holloway University of London και ειδικεύεται στο θέατρο στην εκπαίδευση, στο εφαρμοσμένο και στο σύγχρονο θέατρο. Είναι μέλος της συντακτικής επιτροπής του διεθνούς εύρους περιοδικού RiDE: The Journal of Applied Theatre and performance (Routledge). Στα πιο πρόσφατα βιβλία της περιλαμβάνονται Applied Drama: the Gift of Theatre (2005), Learning to Teach Drama 11-18 (2007), συμμετοχή στη συγγραφή του Making a Performance: Devising Histories and Contemporary Performance (2007) καιTheatre & Education, με πρόλογο από τον Edward Bond (2009). Σχεδιάζει και υλοποιεί προγράμματα για το θέατρο στην εκπαίδευση και την πολιτειότητα στο Ηνωμένο Βασίλειο, τη Νότιο Αφρική και την Ιαπωνία.



Η Ελένη Παπάζογλου σπούδασε Κλασική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Iωαννίνων και στο Πανεπιστήμιο του Mπρίστολ στην Aγγλία. Πρόσφατες δημοσιεύσεις: «Mήδεια: η περιπέτεια του προσώπου», στο: Η τραγωδία τότε και τώρα: Πρακτικά διεθνούς συνεδρίου για την τραγωδία και τον Αριστοτέλη, επιμ. A. Γιαννακούλας & M. Xρυσανθόπουλος, Aθήνα: Eκδόσεις Kαστανιώτη, 2006, σσ. 130-165· «(Κατα)χρήσεις της θεωρίας: με αφορμή μια ξένη Ηλέκτρα» και «Επτά "μυθικές αλήθειες": μικρός βιβλιογραφικός οδηγός» (σε συνεργασία με τον Κ. Βαλάκα), περ. Σχήμα Λόγου 1 (υπό έκδοση, χειμώνας 2010)· «Διδάσκοντας αρχαίο δράμα: μερικά ηθικά διδάγματα», περ. Κωπηλάτες 4 (Φεβρ. 2010). Στο θέατρο έχει συνεργαστεί ως σύμβουλος δραματουργίας σε παραστάσεις αρχαίου δράματος και χοροθεάτρου. Έχει μεταφράσει, μαζί με τον Κ. Βαλάκα, τις Tραχίνιες του Σοφοκλή (KΘBE, Φεστιβάλ Επιδαύρου 2004). Διδάσκει, ως επίκουρη καθηγήτρια, Αρχαίο Δράμα στο Τμήμα Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών του Α.Π.Θ.



Η Τίνα Παραλή σπούδασε ζωγραφική και γλυπτική στη Σχολή Καλών Τεχνών Reading στο Λονδίνο (1972-77). Από το 1984 μέχρι σήμερα έχει δουλέψει με διάφορους Ελληνες σκηνογράφους και σκηνοθέτες, εκτελώντας σκηνικά, γλυπτά και μάσκες. Το 1997 φιλοτέχνησε μάσκες για την παράσταση Οιδίπους τύραννος του Σοφοκλή, σε σκηνοθεσία Peter Hall και σκηνογραφία Διονύση Φωτόπουλου για το National Theatre της Μ. Βρετανίας. Το 2000 γλυπτά της στήθηκαν στο Κολοσσαίο της Ρώμης για την παράσταση Οιδίπους τύραννος του Εθνικού Θεάτρου της Ελλάδας, σε σκηνοθεσία Βασίλη Παπαβασιλείου και σκηνογραφία Γιώργου Ζιάκα. Το 2004 φιλοτέχνησε άγαλμα για την τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Παπαϊωάννου και σκηνογραφία Λίλης Πεζανού. Το 2009 φιλοτέχνησε γλυπτά για την ταινία Ψυχή βαθειά, σε σκηνοθεσία Παντελή Βούλγαρη και σκηνογραφία Αποστόλου Βέττα. Κατά τη διάρκεια της καριέρας της, συνεργάστηκε συχνά με το Κ.Θ.Β.Ε. Τα τελευταία είκοσι χρόνια διδάσκει στις σχολές Καλών Τεχνών της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης.



Η Αντιγόνη Παρούση είναι επίκουρη καθηγήτρια στο Τμήμα Εκπαίδευσης και Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία του Ε.Κ.Π.Α. Το επιστημονικό της αντικείμενο είναι η Παιδαγωγική της Θεατρικής Έκφρασης. Είναι πτυχιούχος του Παιδαγωγικού Τμήματος Νηπιαγωγών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, όπου και μετεκπαιδεύτηκε στην Ειδική Αγωγή. Έχει μεταπτυχιακές σπουδές στη σκηνοθεσία της μαριονέτας και διδακτορική διατριβή στο Θέατρο της Κούκλας από τη Θεατρική Ακαδημία της Σόφιας. Ασχολείται με το κουκλοθέατρο από το 1976. Δούλεψε για δεκαπέντε χρόνια στο κουκλοθέατρο Αθηνών «Ο Μπαρμπα-Μυτούσης» και συμμετείχε με παραστάσεις σε διεθνή φεστιβάλ μαριονέτας. Τα τελευταία δέκα χρόνια οργανώνει το Διεθνές Φεστιβάλ Μαριονέτας στην Ύδρα και διευθύνει την ομάδα κουκλοθέατρου «Το Γκρι Κουτί». Τιμήθηκε με το διεθνές βραβείο «Michael Meschke» για τη συμβολή της στην ανάπτυξη και ανανέωση της τέχνης του κουκλοθέατρου (12/07/2006).



Η Ηρώ Ποταμούση είναι κοινωνιολόγος και θεατροπαιδαγωγός. Είναι απόφοιτη του Τμήματος Κοινωνιολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου και του Κέντρου Καλλιτεχνικής και Δημιουργικής Εκπαίδευσης «ΑΝΙΜΑ». Ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές της σπουδές πάνω στο Θέατρο στην Εκπαίδευση στο University of Warwick της Μ. Βρετανίας. Είναι τακτικό μέλος του Δ.Σ του Πανελληνίου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση από το 2008. Ως θεατροπαιδαγωγός συνεργάζεται με δήμους, σχολεία και θεατρικές ομάδες της Αττικής από το 2007.



Η Ιωάννα Ρεμεδιάκη σπούδασε Κλασική Φιλολογία στο Α.Π.Θ. Απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο και εκπόνησε τη διδακτορική της διατριβή στη Θεατρολογία στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών. Σπούδασε υποκριτική στη Δραματική Σχολή Αρχή. Μέρος της διδακτορικής της έρευνας έγινε στο Institut für Theaterwissenschaft του Freie Universität Berlin. Επίσης δίδαξε σε σεμινάρια σκηνοθεσίας στο Βερολίνο, στο Internationale Heiner Müller Gesellschaft, του οποίου είναι μέλος. Έχει γράψει, σκηνοθετήσει και παρουσιάσει τις performance Το Τραπέζι (2006), Εκσκαφή Κενού (2007-8), Ιστορίες του Μουσείου (2008) και Χώρος Άμλετ (2009) στην Αθήνα, το Βερολίνο και το Ναύπλιο, σε θέατρα και ανοιχτούς δημόσιους χώρους. Έχει οργανώσει σεμινάρια υποκριτικής για τους  Χάινερ Μύλλερ, Μπέρτολντ Μπρεχτ και Ουίλιαμ Σαίξπηρ, με τη συνεργασία σημαντικών ευρωπαίων σκηνοθετών. Διδάσκει Ιστορία Θεάτρου και Αρχαιοελληνικό Θέατρο στα Πανεπιστήμια Ιωαννίνων (Αγρίνιο) και Πελοποννήσου (Ναύπλιο), και στη Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Είναι βοηθός του σκηνοθέτη ντοκιμαντέρ Φ. Κουτσαφτή και ιδρύτρια της θεατρικής ομάδας Ομάδα Ίσον Ένα.



O Henri Schoenmakers αποφοίτησε, με μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών, από το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Άμστερνταμ το 1971. Πριν αναλάβει τη θέση του καθηγητή Θεατρικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης το 1984, εργάστηκε ως Assistant Professor στο ίδιο Τμήμα (1971-1984). Από το 2000 έως το 2007 εργάστηκε ως καθηγητής Θέατρου και Μέσων στο Τμήμα Θεάτρου και Μέσων του Πανεπιστημίου Friedrich Alexander στο Erlangen της Νυρεμβέργης, του οποίου διετέλεσε και πρόεδρος. Κατά τη διάρκεια της θητείας του, σε συνεργασία με τον καθηγητή Eckart Liebau από το Τμήμα της Παιδαγωγικής, σχεδίασε και υλοποίησε πρόγραμμα για το θέατρο και την εκπαίδευση. Την περίοδο 1995-1999 διετέλεσε αντιπρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας για την Έρευνα του Θεάτρου (International Federation for Theatre Research). Από τη συνταξιοδότησή του το 2007 μέχρι σήμερα είναι υπεύθυνος σχεδιασμού και συντονισμού του προγράμματος για το θέατρο και τα Μέσα στο διεθνές κολέγιο του Πανεπιστημίου της Ουτρέχτης Roosevelt Academy. Το ερευνητικό του έργο κινείται στα πεδία της θεωρίας και της ανάλυσης παράστασης, της χρήσης των Μέσων και της τεχνολογίας στις παραστάσεις (intermediality), της πρόληψης παραστάσεων από το κοινό, των καινοτομιών στο θέατρο του 20^ου αιώνα, της ιστορίας των παραστάσεων αρχαίου δράματος, καθώς και του θεάτρου και της εκπαίδευσης.



Ο Dmitry Trubotchkin είναι διευθυντής του Κρατικού Ινστιτούτου Θεάτρου και καθηγητής Θεατρικών Σπουδών στη Ρωσική Ακαδημία Θεάτρου GITIS στη Μόσχα. Έχει δημοσιεύσει και παρουσιάσει σε διεθνή συνέδρια μελέτες του για την ιστορία του ευρωπαϊκού θεάτρου (κυρίως για το αρχαίο ελληνικό, το ρωμαϊκό και το ιταλικό θέατρο) και για το ρωσικό θέατρο του 19^ου, 20^ου και 21^ου αιώνα. Δημοσίευσε μονογραφία (στα ρωσικά) με τίτλο Vsio v poriadke, starets pliashet: Rimskaia comedia plashtsha v deistvii (Μόσχα, 2005) για το ρωμαϊκό θέατρο του 4^ου-1^ου αιώνα π.Χ. Σχεδιάζει να γράψει στα ρωσικά μια νέα ιστορία του αρχαίου ελληνικού θεάτρου. Αυτόν τον καιρό, επικεντρώνει την έρευνά του στις παραστάσεις του ελληνικού και ρωμαικού δράματος στη Ρωσία κατά τη διάρκεια του 19^ου και 20^ου αιώνα. Συνεργάζεται συχνά με επαγγελματίες του θεάτρου στη Μόσχα για έργα κλασσικής δραματουργίας και με σπουδαστές της Ακαδημίας Θεάτρου GITIS σε εργασίες τους για το ελληνικό και το ρωμαϊκό δράμα.



Ο Σταύρος Τσακίρης σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου στην Αθήνα. Συνέχισε στη Γερμανία, την Αμερική και την Ινδία με σπουδές στη θεατρική πρακτική. Διετέλεσε Καλλιτεχνικός Διευθυντής στα Δημοτικά Περιφερειακά Θέατρα Καλαμάτας (1999-2002) και Κομοτηνής (1990-1993). Έχει σκηνοθετήσει 64 έργα στην Ελλάδα και το εξωτερικό, εκ των οποίων τα δώδεκα είναι αρχαίες ελληνικές τραγωδίες, με τρεις συμμετοχές στην Επίδαυρο (1993, 1998 και 2005) και οκτώ συμμετοχές στο Ηρώδειο (1989, 1991, 1995, 1997, 2000, 2001, 2002, 2006).  Έχει συμμετάσχει με παραστάσεις του σε θεατρικά φεστιβάλ, όπως τα Φεστιβάλ Επιδαύρου, Αθηνών, Βερολίνου, Βρυξελλών, Καΐρου, Τιφλίδας, Τελ Αβίβ, Μάαστριχ, Μπουτρίν, Αμβούργου, Κολωνίας, Λευκωσίας, Πάφου, Φιλίππων και Θάσου, Ρεθύμνου, Καλαμάτας, Βύρωνα, Πέτρας κ.α. Συνεργάστηκε στην Ελλάδα με τους  θεατρικούς οργανισμούς: Εθνικό θέατρο, Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, τα ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Καλαμάτας, Κομοτηνής, Κρήτης, Ρόδου, Σερρών, Καβάλας, Λάρισας, Θεατρική διαδρομή, Θέατρο Θεώρημα κ.α. Στην Κύπρο, με το Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου, Θέατρο «Ένα». Στο εξωτερικό, Εθνικό θέατρο Ινδιών, Εθνικό θέατρο Ισλανδίας, Theses theatre (U.S.A.), Goa Academy, Theater Manufacture (Germany). Διδάσκει Δραματολογία και Σκηνοθεσία στο Αρχαίο Δράμα στο Τμήμα Θεατρικών σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου. Διδάσκει υποκριτική σε μεταπτυχιακούς φοιτητές δραματικών σχολών με ειδίκευση στην αρχαία τραγωδία. Δίδαξε σε πολλά εργαστήρια και σεμινάρια την Ελλάδα και το εξωτερικό, όπως και σε ανώτερες σχολές δραματικής τέχνης. Συμμετείχε σε συνέδρια σκηνοθεσίας, θεατρικής πρακτικής, παραγωγής και διαχείρισης πολιτιστικού προϊόντος στην Ελλάδα και το εξωτερικό (Η.Π.Α., Σουηδία, Ολλανδία, Ισραήλ, Γεωργία). Δούλεψε στο Κρατικό ραδιόφωνο ως σκηνοθέτης και παραγωγός θεατρικών και λογοτεχνικών εκπομπών (1985-1990). Διετέλεσε μέλος της επιτροπής Θεάτρου του Δικτύου Επικράτειας Πολιτισμού στο ΥΠ.ΠΟ. Έχει εκδώσει λογοτεχνικά κείμενα (διηγήματα, θεατρικά έργα) στις εκδόσεις Επικαιρότητα. Άρθρα του για το θέατρο έχουν δημοσιευτεί στα περιοδικά Ένα, Εκκύκλημα, Θεατρογραφίες, Θεατρικά τετράδια, Θρακικά χρονικά κ.α. Το 2003 ίδρυσε το θεατρικό σύνολο «Omicron 2- μια εταιρεία για τις τέχνες», με σκοπό να συνεχίσει τη διερεύνηση πειραματικών μεθόδων προσέγγισης και παρουσίασης έργων της ελληνικής και παγκόσμιας δραματουργίας. Παρουσίασε ως τώρα τέσσερις παραγωγές σε Ελλάδα, Κύπρο, Γεωργία, Αλβανία. Εργάζεται στην Ελλάδα και το εξωτερικό.



Ο Φίλιππος Τσαλαχούρης γεννήθηκε στην Κεντρική Αφρική τον Αύγουστο του 1969 και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε με υποτροφία φλάουτο και ανώτερα θεωρητικά στο Εθνικό Ωδείο. Τα πτυχία του συνοδεύονται από διακρίσεις και χρηματικά βραβεία. Είναι ένας από τους πολυγραφότερους και πλέον δραστήριους συνθέτες της γενιάς του. Ανάμεσα στα έργα του ξεχωρίζουν οι Τέσσερις Συμφωνίες, μονόπρακτες όπερες, Κοντσέρτα για βιόλα, κοντραμπάσο, πιάνο, βιολί κ.α. η ελεγεία Σμύρνη, η πόλη που ταξίδευε στον ουρανό, οι τρεις Λειτουργίες, η καντάτα Cerigo, η Σονάτα για βιολί & πιάνο, τα τέσσερα Κουαρτέτα εγχόρδων, το χορωδιακό Η Γάτα και το φεγγάρι  κ.ά. Έργα του παρουσιάστηκαν σε πολλές χώρες από κορυφαία μουσικά συγκροτήματα και εκτελεστές. Δίδαξε στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης «Κάρολος Κουν» από το 1991 μέχρι το 2005. Έχει συνθέσει μουσική για περισσότερα από σαράντα θεατρικά έργα (Θέατρο Τέχνης, Εθνικό Θέατρο κ.α.). Από το Σεπτέμβριο του 2004 διδάσκει στο Ωδείο Αθηνών. Εξελέγη τακτικό μέλος της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών το Μάιο του 1997. Έχει βραβευτεί από την Ακαδημία Αθηνών για το σύνολο του έργου του.



Η Ντίνα Τσολάκη είναι πτυχιούχος της Γαλλικής Φιλολογίας. Εργάζεται ως εκπαιδευτικός στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση από το 1987. Στο πλαίσιο της ΣΕΛΜΕ Θεσ/νίκης, παρακολούθησε διετές πρόγραμμα θεατρικής παιδείας και συνέχισε την εκπαίδευσή της στο στούντιο «Παράθλαση», σε σεμινάρια της Ν.Ε.Λ.Ε., του ΥΠ.Ε.Π.Θ. και αργότερα του Πανελληνίου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση. Είναι μέλος της ερασιτεχνικής θεατρικής ομάδας «Εξ αμάξης» από το 1993. Είναι υπεύθυνη της θεατρικής ομάδας του Γυμνασίου Γαλάτιστας Χαλκιδικής από το 1995, με την οποία συμμετείχε στο Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Σχολικού Θεάτρου, που οργανώθηκε από τη Γαλλική Πρεσβεία στην Αθήνα, και σε αντίστοιχο φεστιβάλ στο Παρίσι. Επίσης συμμετέχει με την ίδια ομάδα στους Περιφερειακούς Καλλιτεχνικούς Αγώνες του ΥΠ.Ε.Π.Θ. από το 1998. Είναι συντονίστρια περιβαλλοντικών προγραμμάτων στο πλαίσιο των δράσεων του Πανεπιστημίου Αιγαίου και υπεύθυνη Ευρωπαϊκού Προγράμματος Comenius και Κινητικότητας. Έχει διδάξει ως εμψυχώτρια σε σεμινάρια και συνέδρια για τη διδακτική της γλώσσας με τη χρήση θεατρικών τεχνικών στην Ελλάδα και τη Βουλγαρία. Από το 2003 έως το 2006, ως Υπεύθυνη Πολιτιστικών Θεμάτων και Καλλιτεχνικών Αγώνων στη Δ.Δ.Ε Χαλκιδικής, έχει οργανώσει βιωματικά σεμινάρια θεατρικής παιδείας. Υπήρξε μέλος του ΔΣ του Συλλόγου Καθηγητών Γαλλικής. Είναι μέλος του ΔΣ του Πανελληνίου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση και έχει συμμετάσχει σε οργανωτικές επιτροπές, συνδιασκέψεων, ημερίδων και επιμορφωτικών του σεμιναρίων.



Η Γιούλη Χρονοπούλου είναι φιλόλογος καθηγήτρια δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Έχει μετεκπαιδευτεί στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου (UCL Master in Classics) με ειδίκευση στην αρχαία τραγωδία. Είναι διδάκτορας του Πανεπιστημίου Αθηνών με αντικείμενο το αρχαίο δράμα. Έχει δημοσιεύσει επιστημονικά άρθρα και έχει ασχοληθεί με το θέατρο στην εκπαίδευση. Τα τρία τελευταία χρόνια εργάζεται στην Εκπαιδευτική Τηλεόραση του Υπουργείου Παιδείας με αντικείμενο την παραγωγή εκπαιδευτικών ταινιών, έχοντας επιμορφωθεί στην εκπαιδευτική ταινία και το σενάριο.



Ο David Wiles έχει εκδώσει πληθώρα μελετών για το αρχαίο δράμα και την ιστορία του θεάτρου. Το προσωπείο και ο θεατρικός χώρος αποτελούν βασικά πεδία της έρευνάς του. Το βιβλίο του Το αρχαίο ελληνικό δράμα ως παράσταση εκδόθηκε το 2009 από το Μορφωτικό Ίδρυμα της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας. Αυτό τον καιρό, ολοκληρώνει το επόμενο βιβλίο του με θέμα το θέατρο και την πολιτειότητα.